DRUK // DRUK // DRUK

Het zijn drukke tijden at TGM HQ en voor een heleboel andere muziekliefhebber als het herfst wordt. Band gaan van alle zomerfestival nu juist op club tours, of naar grotere podia. Tenslotte brengen optredens nog altijd het meeste geld op voor een muzikant of band, meer dan albumverkoop. (Wie koopt er nu nog albums? Ja wij...) Dus ook al hebben wij het druk met van alles en nog wat rondom de gitaarschool, uiteraard wilden wij ook ontspannen met een aantal concerten.

Inmiddels weten wij dat onze blogjes behoorlijk gevolgd/gelezen worden en dat is natuurlijk super leuk! Helaas door drukte hebben we geen uitgebreide verslagen kunnen maken van de volgende concerten:

(Vandaar even wat kleine recaps van de bands die we de afgelopen weken hebben gezien)

Killswitch

Revocation

(Amsterdam - Melkweg)

Inmiddels is het een tijdje geleden dat wij de band live aan het werk gezien hebben en dus op naar de Melkweg.

Door drukte op de weg (en uiteraard, iedereen moest werken) hebben we helaas de eerste band gemist en waren we net op tijd voor Revocation.

Wat een " OH YEAH " half uurtje was het toch. Er zijn heel wat death metal bands die live gewoon niet uit de verf komen qua instrumenten en geluid. Dat was bij de mannen van Revocation wel eff wat anders! Wat een perfect geluid en beheersing van instrumenten! Deze band moet je echt live zien als je de kans krijgt. Hier kunnen heel wat bands van leren. Natuurlijk is een luisterpoging op de gebruikelijke streaming diensten geen verloren tijd!

Daarna was het tijd voor een meezing feestje. Je weet wat je krijgt en gewoon lekker mee doen, gekkigheid, lol en (vooral Stefanie) loeihard meezingen met alle catchy zanglijntjes. Een band ala Killswitch verdiend gewoon veel respect als je zolang meegaat in de scene en nog steeds overeind kan blijven staan in de Metalcore.

Toch vraag ik mee af hoe het kan dat een bands als Parkway Drive toch zo groot is geworden, festivals kan afsluiten met een vuurwerkshow en een band als Killswitch toch met moeite net de Melkweg kan vullen, okay grote zaal...

Back to reality. Jesse Leach is inmiddels weer terug aan het front na de nodige tegenslagen. Als je daaraan denkt dat vergeef je alles van hem. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het na een half uur toch wel zat werd als iemand tenenkrommend vals staat te zingen. (Stefanie heeft dat puntje gemist, die zong harder en vond zichzelf

uitstekend meezingen hahah) Daarnaast miste ik toch wel wat vuurwerk van de mannen. De eeuwige X-factor ontbrak deze avond. Het ontastbare, de rauwheid, de glans en de pijn... Kortom, Revocation redde mijn avond, maar daar kwam ik persoonlijk dan ook voor. Killswitch was gewoon weer eens leuk om te zien maar fingers crossed voor Jesse, want die heeft nog een lange weg te gaan.

Baroness

Demon Eyes

(Rotterdam - Massilo)

In een aantal jaar hebben wij Baroness toch al heel wat keer live gezien, maar alleen nooit ergens anders dan op een festival. Dat betekend dat je een kortere set voorgeschoteld krijgt. Een beetje het suikerspin gevoel. De verwachting is groots, als je het krijgt is het ook groots en mega lekker, maar voor je het weet is het op en echt voldaan ben je niet, wel enorm plakkerig (suikerspin eten/ moshpit). Teleurstellend zijn de concerten van Baroness nooit, ze hebben spannende meeslepende muziek in de loop der jaren geschreven en ze hebben ook echt een verhaal, een rugzak die ze met zich meedragen en eindelijk de erkenning door hun passie en harde werken.

De Maassilo was dan ook een fantastische locatie, lekker eigenwijs rauw, met een karakteristieke feel. Waarom fancy doen als je in een silo staat :)?! Sublieme keuze wat mij betreft. De band had er zelf ook duidelijk plezier in, al met het opkomen werd duidelijk dat ze er zin in hadden en dat dit weer zo'n onvergetelijke avond zou worden van eindelijk meer dan een uur! De basdrum was flink behangen met kerstverlichting en bloemen en de muzikanten waren zelfs niet zichtbaar oververmoeid van deze eeuwig durende tour. Ze maakte er een zweterige plezierige, maar vooral uiterst muzikale avond van, waarbij het publiek steeds weer getrakteerd werd op pareltjes van songs. Bij mijn All Time Favorite song: Shock Me ging met recht de zaal echt los en werd er uit volle borst meegezongen. Dat moment dat de bassist naar de rest van de band met grote pret ogen kijkt en zeg, OMG!

Heerlijk om te zien dat dit hetgeen is waarvoor de band leeft en zijn energie uit kan halen, vooral de frontman, zanger, gitarist en kunstenaar van alle albums, Dyer Baizley weet heus wel wat hard werken is en om dan zoveel oprechte fans dit cadeau te kunnen geven, zal hem voorlopig niet minder doen touren denk ik.

Vanzelfsprekend het nieuwe album gekocht en een mooie grote poster. Helaas geen handtekeningen weten te scoren, want we waren net te vroeg vertrokken kwamen we later achter, maar wel een geniale start van onze herfst vakantie.

Mayhem

Gaahls Wyrd

Gost

(Leiden - Gebr. de Nobel)

Leprous

Port Noir

The Ocean

(Leiden - Gebr. de Nobel)

Gebr. de Nobel in Leiden (ja lekker dichtbij voor ons) weet inmiddels ook de metalbands te vinden

(SJAPOOOOOOOO!) In het voorprogramma de band Port Noir. Heerlijke band met 90's feel ala RATM maar dan wel met een moderne vibe en melodie. Die bassist, damn op standje trillende kuitharen... en dan van die poppy refreintjes er in met eigenlijk verrassend goede zanger, zowel live als op het album! Het is heel modern en verfrissend naast al die brute heavy metal, sterker nog hier kun je echt wel mee thuiskomen bij je vriendin. Koop je hun Vinyl album heb je er gelijk een CD bij! Dat is dan weer leuk voor in de auto.

Paul: Iets meer grunt erbij en ik ben echt fan. Dus 2x vinyl van de band gekocht na afloopt. Dit is een interessante band om in de gaten te houden komend jaar.

The Ocean Collective timmeren ook al even aan de weg en hoeft eigenlijk geen introductie meer te krijgen. Normaal gesproken zijn zij voorzien van een zeer drukke frontman maar vanavond, was hij toch een beetje tammetjes. Okay, op dat ene slippertje na waardoor de beste man van het podium lazerde (* oeps, gniffel- you allright dude :P *). Dat leek bijna het hoogtepunt van dit optreden.

Geluid zacht en tja, het was tammetjes. Een tijdje geleden hebben wij ze nog live in het paard gezien en daar ging werkelijk het dak eraf en vanaf het 2e nummer sprong hij al vanaf het balkon het publiek in. Misschien toch wat meer speeltijd geven i.p.v. 30 min ±. Stefanie zegt dat het voorprogramma zo impressive was. Publiek is te goed opgewarmd wellicht?